Balanceren tussen keuze en discrimineren

Elke keer wanneer je een keuze maakt voor één optie,
discrimineer je de andere optie.
En zijn die ‘opties’ mensen dan “trek je die groep voor”
en voelt een -meestal willekeurige- andere groep
zich buitengesloten.

Ik loop er met mijn Faceboekgroep nu tegenaan. Ik wil ‘mijn’ groep klein, compact en beheersbaar houden. Dus ik koos bij de opzet ervoor alleen Nederlandstalige leden toe te laten ongeacht waar ze wonen, werken, welke religie of huidskleur ze hebben, of wat hun achtergrond is.

Maar blijkbaar discrimineer ik nu en ben zelfs een racist, zo werd mij in pm/pb verweten.

Waar ligt dan de grens?
Iedereen die zich ergens buitengesloten voelt,
vindt dat hij/zij gediscrimineerd wordt?
Hoe bizar moeilijk is het dan dat kantelpunt te vinden
tussen gekwetste ego’s en discriminatie?
Wanneer is discriminatie ook echt discriminatie?
Is niet elke keuze discriminatie?

Ik heb slechts één keer iemand moeten berispen omdat zij vond dat ze vanwege haar leeftijd met andere woorden aangesproken moest worden dan de rest van de leden. Dat heb ik gelijk in de kiem gesmoord. Maar discrimineerde ik haar dan? Of heb ik discrimineren gestopt?

Nou, zeggen jullie het maar
want ik hoor de roep
van mijn hutje op de hei weer.

ACVG

ACVG

Hallo lezer die mij volgde naar het einde van deze blogpost! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Je kan hier slechts binnen 20 dagen reageren. Daarna nog vragen of opmerkingen? Klik op Contact! 😀
ACVG

Latest posts by ACVG (see all)