Dit blog is het breinkind van Tekstbureau Van Ginneken. In dit blog neem ik je mee mijn wereld in, met berichten die jou hopelijk nieuw inzicht geven, nieuwe dingen vertellen, bevestigen wat je al vermoedde, laten lachen, laten nadenken.

Huisman buiten de boot op huidige arbeidsmarkt

Terwijl onze regering net al menig andere regering over de wereld halsstarrig probeert én mensen aan het werk te houden én meer vrouwen aan het werk te krijgen, is er een groep potentiële werknemers die amper nog een kans maakt op de arbeidsmarkt : de huismannen.

Hoeveel huismannen er zijn valt erg moeilijk te bereken. Bram Joel van huismannen.nl heeft een poging gewaagd en komt op ongeveer 60.000. Amerikaanse cijfers spreken van een verhouding huismannen/huisvrouwen 1 op 5.

Ze doen hetzelfde ‘huiswerk’ als vrouwen maar als het op reïntegratie in het arbeidsproces aan komt, laten de werkgevers deze mannen letterlijk in de kou staan. Buiten het feit dat er meer ontslagen gevallen zijn de afgelopen jaren onder de ‘mannelijke’ beroepen, heeft de regering jarenlang een voorkeurbeleid opgehouden wat betreft onder andere vrouwen. Als huisman vecht je tegen de bierkaai.

Huismannen die toch een baan weten te landen in deze beroerde tijden hebben het onderste uit de kan moeten halen. In een twee-ouder-gezinnen waar de vrouw het hoofdinkomen verdient, heeft de man vaak gekozen om in het weekend betrokken te blijven bij de professionele arbeidsmarkt. Dit vergt een tol van beide partners en de kinderen maar als je als man nog aan de slag wil na één of twee jaar ‘kinderverlof’ moet je wel.

David Hallowes vertelt : “Ik heb een prachtig CV met 12 jaar professionele ervaring [als manager] maar het kost de grootste moeite om door een sollicitatiegesprek te komen. Zodra ik verklaar waarom ik dik twee jaar uit de arbeidsmarkt geweest ben, verzandt het gesprek automatisch in vertellen van ervaringen over mijn rol als huisman. Ik heb een sterke band met mijn dochtertje en vertel graag maar na zo’n sollicitatiegesprek hoor ik nooit meer wat van ze”. Het verlangen van deze papa om weer aan het werk te gaan is een obsessie geworden. Hij volgde in weekend- en avonduren een hogere studie gedurende een vol jaar in de hoop aan te tonen dat hij staat te trappelen om weer aan het werk te gaan.

Sommige vaders hebben gekozen voor een tussenstap die ook heel wat huisvrouwen genomen hebben : zelfstandig worden. Maar zoals een zelfstandig architect zegt : “Ik heb moeten leren om tijden sociale evenementen op de vraag ‘Wat doe jij?’ niet te antwoorden met ‘Ik ben huisman’ maar ‘Ik ben architect’. Maar hij geeft ook aan dat je als huisman én freelancer geen moment voorbij mag laten gaan om te netwerken.

Specialisten raden de huismannen die op zoek zijn naar een baan hun tijd met hun jonge zoon of dochter niet te vermelden op een CV maar eventueel zijdelings in een brief. Verder raden ze aan tijdens een sollicitatiegesprek alert te blijven zodra het onderwerp naar boven komt. Praat heel even over je tijd als huisman maar stap dan over naar je geschiktheid voor deze baan.

Recruiters en grote bedrijven zien ook steeds meer huismannen op zoek naar een parttime of tijdelijke baan. Maar sectoren die traditioneel voortvarend zijn in het vinden van bijvoorbeeld parttime banen voor (nieuwe) werknemers laten het afweten. Niet met opzet maar uit onwetendheid.
Voor de huismannen zelf lijkt de grootste stap de emotionele overgang te zijn. Recruiters moeten soms hard zijn en de huismannen letterlijk vertellen dat ze hun ego geheel aan de kant moeten zetten willen ze nog aan de slag. Bij mannen wordt traditioneel de hele identiteit gebaseerd op het werk dat ze doen – of dat straten maken of het eerste woordje van hun zoontje is. Mannen met een lang CV die ooit belangrijke managers waren moeten bereid zijn wederom onderaan te beginnen.

Bron : Yahoo Finance

Van delen word ik blij !

0 reacties

  1. Nimwegen zegt:

    De vraag is natuurlijk wel of huismannen mee moeten gaan in deze maatschappelijke houding van disrespect. Hoe dan ook hebben ze zich ontwikkeld in hun persoonlijkheid. Deze mannen hebben bewezen te kunnen zorgen, managen en organiseren, en zijn waarschijnlijk ook zeer gemotiveerd om een baan te vinden. Het zou alleen kunnen zijn dat ze dat in de verkeerde sector doen. Zorg en onderwijs zitten namelijk wèl om dit soort mannen te springen.


*