Dit blog is het breinkind van Tekstbureau Van Ginneken. In dit blog neem ik je mee mijn wereld in, met berichten die jou hopelijk nieuw inzicht geven, nieuwe dingen vertellen, bevestigen wat je al vermoedde, laten lachen, laten nadenken.

Internet maakt vrouwen gelukkiger

Met al de berichten en onderzoeken die over het web rond zingen over de negatieve en destructieve invloed van het internet komt het Britse Chartered Institute of IT (bekend als “BCS”) met een wel zeer opmerkelijk onderzoek. Mensen voelen zich over het algemeen gelukkiger met internet. En niet zomaar mensen! Deze categorieën sprongen er duidelijk uit tijdens het onderzoek :  mensen met een laag inkomen en/of lage kwalificaties, mensen uit ontwikkelingslanden en…VROUWEN !

De algemene conclusie van het rapport zegt dat mensen met internettoegang tevredener zijn met hun leven.  “Simpel gezegd, mensen met toegang tot IT faciliteiten zijn meer tevreden met hun leven, zelfs als ze een laag inkomen hebben,” zegt Michael Willmott, de sociaal wetenschapper die de toestemming gaf voor de studie, tijdens een persconferentie. “Onze analyse suggereert dat IT een activerende en bekrachtigende rol speelt in het leven van een persoon doordat het gevoel van vrijheid en controle versterkt wordt, hetgeen een positieve impact heeft op gelukkig zijn.”

Diverse enquêtes brachten hetzelfde aan het licht. Maar geen enkele wetenschapper had verwacht dat de groep van de vrouwen er zo uit zou springen, gezien de IT en het internet zo’n door mannen gedomineerde wereld is.  Hoewel het onderzoek niet in gegaan is op waarom vrouwen zoveel meer voordeel ondervinden van internet  durven de wetenschappers toch een hypothese voorleggen. Vaak zijn vrouwen het middelpunt van het sociale netwerk van de familie. Met de families steeds meer verspreid over stad, land en wereld is het internet het ideale middel om hun leven en dat van hun families georganiseerd te houden.

Het Brookings Institution’s durft nog verder gaan. Over de combinatie “sekse” en “ontwikkelingslanden”, die zo opmerkelijk uit de resultaten komt, zijn ze weinig verbaasd. Vele vrouwen in ontwikkelingslanden staan nog steeds tegenover sociale isolatie en onderdrukking. “IT is een middel om te communiceren met de buitenwereld, toegang tot een netwerk, enzovoort. Vriendschap is erg belangrijk voor het welzijn van alle mensen en je kan je goed voorstellen zowel IT als e-mail een goede manier zijn om in contact te komen en blijven.”

Om de waarde hiervan in te zien hoef je niet eens ver te gaan.  In heel wat plattelandsdorpen -Amerikaanse, Nederlandse, Indische, het maakt niet uit-  zijn telefoonconnecties, transport, etc.  verre van ideaal of betrouwbaar. Waar een boerenvrouw amper 50 jaar geleden nog geïsoleerd en afhankelijk was van man, huis en haard biedt het internet nu alle mogelijke manieren om sociaal ‘gezond’ te blijven.

Wilmott is enthousiast genoeg om een volgend onderzoek te starten in de hoop er achter te komen waarom internet mensen gelukkiger maakt en vooral waarom onder andere vrouwen zo sterk positief beïnvloed worden.

Ondertussen raken de lezers van deze berichten verdeeld. De ene helft beroept zich op het feit dat in ontwikkelingslanden voedsel en water belangrijker zijn dan IT. Waarom geld willen steken in “een computer in elke hut” als verderop de mensen als vliegen van de honger dood neer vallen ? Bovendien roepen ze dat internet mensen alleen maar gelukkig maakt omdat het een fantasiewereld is die helpt de realiteit te ontduiken, net als alcohol en drugs.
Daar tegenover staat een grote mensen wiens sociale leven door ziekte, isolatie, ouderdom, etc. als “sociaal arm” werd ervaren totdat ze in contact kwamen met de wereld van het internet. Bovendien blijven ze hameren op de enorme wereld van kennis die voor hen open gegaan is.

Een gebruikster die gaat onder de naam Te’  vat het mooi samen.
“Ik was het slachtoffer van een verschrikkelijke misdaad 5 jaar geleden. Ik ben erg gesloten en geïsoleerd sinds dat moment. Ik wist niets van computers toen dit gebeurde. Als eerste leerde ik een webshop gebruiken voor een hobby die ik enkele maanden nadat ik een slachtoffer werd, startte. Toen leerde ik onderzoek doen naar een onderwerp en ontdekte ik het nieuws. Ik kon televisie betalen of internet maar niet beide. Er zijn  nog heel veel dingen die ik moet leren; MySpace en Facebook vertrouw ik nog steeds niet vanwege de aard van het geweld dat mij aangedaan is. Maar Yahoo Buzz en de nieuwssites hebben me een manier gegeven om mijn mening te laten horen, af en toe een woordje er tussen te krijgen, degens te kruisen met de negatievelingen, mijn toch behoorlijke kennis over heel wat onderwerpen te delen en te leren van de opinies en comnentaren van anderen.Er zijn dagen dat, buiten gebed, dit het enige sociale leven is dat ik heb. Maar ik blijf geloven dat het ook verslavend kan werken en we moeten er altijd aan blijven denken dat internet niet de plaats kan innemen van echte gesprekken met echte mensen.

Bron : Yahoo News

Van delen word ik blij !

*