Afscheid van een Facebookvriend

Vandaag neem ik woedend, bitter, verdrietig afscheid van een Facebookvriend.

Gisteren begaven de longen van Marco Simons het helemaal en begon hij aan zijn volgende reis. Of nam hij het initiatief in eigen handen en stempelde zijn paspoort zelf. Ik zal het nooit weten.

Marco was al jaren mijn vriend op Facebook, mijn steun en toeverlaat als het ging om Facebook gebruiken, websiteproblemen verhelpen en praten over het monster dat kanker heet. Toch hoorde ik gisteren via een toevallige omweg dat hij overleden was. Pas nadat ik mijn verbijstering uitte, vertelde iemand dat hij al jaren aan COPD leed en terminaal was. Ik heb het nooit geweten.

Vandaag ben ik…

…woedend omdat hij me niet de kans gaf afscheid te nemen. Als je dit leest, Marco: #fail !

…bitter omdat mijn geloof in socialmediavriendschap een opdonder gekregen heeft. Kennissen zijn we, niet meer.

…verdrietig omdat ik hem als vriend zal missen ook al behoorde ik niet tot zijn vertrouwde kring.

Ik zal eraan moeten wennen, vermoed ik. Hoe ouder je wordt, hoe dichterbij de dood komt.  Niet alleen die van jezelf maar die van de mensen om je heen. Vrienden zijn vaak van dezelfde generatie en een generatie heet “een generatie” omdat ze samen sterven. Marco heeft de twijfelachtige eer voor mij de eerste te zijn. Meer zullen volgen tenzij het lot beslist mij eerst te nemen.

Goede reis, Marco. Fijn je gekend te hebben.

ACVG

ACVG

Hallo lezer die mij volgde naar het einde van deze blogpost! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Je kan hier slechts 30 dagen reageren. Daarna nog vragen of opmerkingen? Klik op Contact!
ACVG

één reactie

  1. Ivon
    26 juli 2016

    Ook ik vernam het gisteren. Ook ik viel stil. Vooral omdat ik enkele weken geleden nog hele WhatsApp gesprekken met hem heb gehad, terwijl hij toen al wist wat wij nu weten. Hij geeft bewust de keus gemaakt zowat iedereen te ontvrienden op zijn account. Ook nu snap ik waarom. Al snap ik het eigenlijk niet. Jij veel sterkte lady. <3

Reacties Gesloten