Blog challenge dag 24/30: Een harde les

Schrijf over een les die je op de harde manier geleerd hebt

Ik heb heel wat lessen op de harde manier geleerd. Die lessen zijn persoonlijk en emotioneel geladen, op een niveau dat ik ze hier niet wil delen. Toch viel mij in de loop van deze dag een harde les binnen die ik op pijnlijke manier geleerd heb….een les over Twitter.

Begin niet aan Twitter als je niet gewapend bent met een flink dosis relativeringsvermogen en mensenkennis, met een stevige ruggengraat en een huid van gewapend beton, en -triest dat ik het moet zeggen- een zekere onverschilligheid. Zonder één van die dingen red je het enigszins. Zonder al die dingen ben je als een lam in een kuil hongerige leeuwen. Dat is anno 2016 zo; dat was in 2009 ook zo.

Ik begon ergens in september 2009 – Bianca zal het beter weten dan ik want zij zat al op Twitter toen- met Twitter als een experiment om mijn tekstbureau een beetje te promoten. Ik hing al jaren rond op forums en kende Hyves al. Social media en online met mensen praten, eitje!

In die tijd was ik hard op weg mezelf uit het moeras dat “alternatieve wereld” heet te wurgen. Ik geloofde wel nog steeds in de basisprincipes. Dat pilletjes niet de oplossing zijn voor alles. Dat je met liefde meer bereikt dan met haat. Dat aanraking essentieel is voor de mens. Maar ik zag het licht wat betreft de onzin van helderzienden raadplegen, genezen met handoplegging en tarotkaarten leggen om de toekomst te voorspellen.

Ik kwam na enkele maanden ene Ananninga -Ik heb geen idee of het dezelfde Ananninga is die nu nog actief is op Twitter. Ga dus geen overhaaste conclusies trekken!- tegen op Twitter die flink tekeer ging tegen alternatieve geneeskunde. Deze Anninga nam geen blad voor de mond en als je haar durfde tegenspreken kreeg je de stormwind van voren.

Ik durfde. Ik kon haar standpunt begrijpen en vroeg of ze de andere kant ook kon zien, probeerde haar te overtuigen van het feit dat niet alles wat alternatief is ook des duivels is.

En dat heb ik geweten! Ik werd verrot gescholden en getreiterd. Niet alleen door haar maar ook enkele van haar minions. Dagenlang kreeg ik steeds radicaler wordende sneren naar mijn virtuele hoofd. Ik huilde dagelijks echte tranen. Als dat Twitter was…..vreselijk! Gelukkig kende ik tegen al enkele fijne mensen die mij overeind hielden en tegengewicht konden en wilden zijn.

Sinds 2009 en die mensonterende ervaring heb ik mijn Twitteraccount 3 keer opgezegd en ben ik 3 keer opnieuw begonnen. Omdat ik de elementen die ik aan het begin noem, nog niet allemaal had. Twitter heeft zijn mooie en zijn lelijke kanten. Mijn huidige privé account is het vierde en hier voel ik me thuis. Ik heb door de jaren die virtuele olifantenhuid gekweekt. Ik kan alles van Twitter loslaten zodra ik de app of pc sluit. De behulpzaamheid die ik wil bieden, de makkelijke ‘vriendschap’ die ik virtueel sluit, de nuances die ik graag uitspreek, die laat ik niet meer onderdrukken door de zwarte zielen die als een spuitende beerput Twitter misbruiken.

Ik kreeg de harde les voor de kiezen. Laat deze blogpost de wijze les zijn zodat jullie die niet op de pijnlijke manier hoeven te leren.

Welke harde les zou medeblogger Bianca geleerd hebben? Surf naar biancamagielse.nl.

ACVG

ACVG

Hallo lezer die mij volgde naar het einde van deze blogpost! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Je kan hier slechts 30 dagen reageren. Daarna nog vragen of opmerkingen? Klik op Contact!
ACVG