Lafaard of autist

Juni 2016

“Hoe gaat het met hem?”

“Niet goed. Hij heeft een terugval gehad. Hij moest terug naar de school waar zijn problemen begonnen en werd de klas uit gepest. Ze noemden hem een lafaard en andere onsmakelijke namen.”

01divider_strikt

Net voor kerst 2015

Hij belt zijn moeder vanuit een stad die hij kent maar die plotseling erg vreemd geworden is. Hij is 16.

Mama, ik kan niet meer. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik ben hier en ik weet niet hoe ik thuis moet komen. Ik kan het niet meer aan.

Zijn moeder laat alles vallen, belt zijn vader en racet naar de stad om haar wanhopige puber op te halen.

En zo begint een moeilijke periode voor hem, zijn ouders en zijn familie.

Via de huisarts komt hij in een goede jeugdinstelling terecht. Gesloten want  depressie hangt als een blok beton aan zijn been en de artsen vertrouwen het niet. Hij krijgt medicijnen en hij krijgt rust. In een groene omgeving zonder onnodige prikkels. Langzaam komt hij weer bij zijn positieven.

Na aardig wat gesprekken komen de artsen er achter dat hij gamet in de nachtelijke uren. Als hij meer dan 2 uur slaapt per nacht is het veel. Zijn ouders beweren niet te weten dat het zo erg is. Zijn grootouders merken op dat hij er steeds slechter uit gaat zien. Hij vermagert, trekt zich in zichzelf terug en wordt norser. Puberdingen, denkt men. Compleet overspannen, concluderen de artsen.

Thuis worden maatregelen genomen. Geen spelcomputer meer op zijn kamer. Ouders in therapie. En hij mag weer -enkele uurtjes om te beginnen- thuiskomen. Dat gaat goed, beter, best. Thuis wordt weer thuis en zijn depressie lijkt de koffers gepakt te hebben.

Maar weer fulltime studeren, dat is een stap te ver. De artsen zien vrijwel meteen wat zijn ouders niet konden zien: Hij kan de druk van studeren niet aan. Op zichzelf werken, met zijn handen, en in alle rust zelf bepalen wat wanneer gebeurt, is wat hij nodig heeft. Hij krijgt een plekje in een ‘leertraject’. 2 dagen in de schoolbanken, 3 dagen een stageplek als houtbewerker. Hij is enthousiast, ziet weer een toekomst.

Tot hij door de poorten van zijn school loopt en geconfronteerd wordt met zijn klasgenoten en hun puberale onbegrip.

01divider_strikt

Juni 2016

“Is hij opnieuw opgenomen in de jeugdinstelling?”

“Nee, hij is thuis, maar hij heeft extra onderzoeken gekregen en er werd een lichte vorm van autisme vastgesteld.”

Alle puzzelstukjes vallen op hun plek. Licht autisme; niet zwaar genoeg om vroeg op te vallen maar aanwezig genoeg om zijn jeugd een hel te maken. Willen passen in een maatschappij veel te snel gaat.

Hij krijgt nu 8 weken speciaal onderwijs om te bepalen waar zijn grenzen liggen. Grenzen die hij zal moeten leren verschuiven, net als alle tieners. Maar hij zal het langzamer doen en in zijn tempo.

01divider_strikt

Anno 2008

Dat mannetje van 8  dat stilletjes op de achterbank van de auto zit. Hij heeft mij nog maar een paar keer gezien omdat zijn moeder en ik geen goed contact hebben. We -de ex was toen nog in beeld- gaan naar het Continium Discovery Center in Kerkrade. Hij is dol op techniek en een doe-museum over techniek, dat wilde hij wel zien.

We brengen een rustige dag met elkaar door. Ik zeg tegen hem dat hij bij ons mag blijven maar dat hij ook zelf mag dwalen en proberen en overal aan mag zitten. Een van ons zal altijd in de buurt zijn. Zijn ogen lichten op en weg is hij.

Tijdens de lunch kiest hij voor salade maar er zitten ‘vreemde stukjes’ in. Hij eet amper. Ik breng de salade terug en de kok is zo lief kosteloos een nieuwe salade te maken zonder ‘vreemde stukjes’. Tegen deze tijd heb ik al meerdere keren verwonderd gedacht: het is alsof ik naar mezelf zit te kijken.

En die gedachte blijft nog jaren hangen. Ik denk dat hij hoogsensitief is maar ik zeg het niet tegen zijn ouders. Zijn moeder is niet reuzeblij met het contact en staat zeker niet open voor advies van mijn kant.

01divider_strikt

Juni 2016

Licht autisme en hoogsensitief liggen zo dicht bij elkaar. Ik herkende toen al zijn ‘problemen’ en ‘symptomen’. Als ik jaren geleden zijn moeder wel verteld had wat ik dacht, erop aangedrongen had dat ze hem liet testen, literatuur aangeraden had, zou het dan vandaag anders gegaan zijn?

P.s. Alle datums behalve die van vandaag zijn schattingen. Ik ben gewoon niet zo goed met tijd. Tijd boeit niet. Zodra ik de goede datums heb, zal ik deze blogpost updaten.

ACVG

Hallo lezer die mij volgde naar het einde van deze blogpost! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Je kan hier slechts 30 dagen reageren. Daarna nog vragen of opmerkingen? Klik op Contact!
ACVG

Latest posts by ACVG (see all)

één reactie

  1. Avatar
    3 juni 2016

    Het heeft geen nut je af te vragen of het anders had kunnen zijn. Op dat moment deed je wat gezien de omstandigheden het beste was.

    Belangrijker is dat hij nu de juiste hulp krijgt en ervaart dat hij niet de enige is.

Reacties Gesloten