Onder de mensen

EE zijn favoriete uitspraak is: “Dan kom je nog eens onder de mensen.”

Hij mag deze uitspraak graag op alle momenten van de dag met een lieve glimlach in mijn richting gooien. Hij weet dat ik niet graag ‘onder de mensen’ kom en kijkt volstrekt onschuldig wanneer hij mij hiermee plaagt.

Ik hou niet van mensen. Sorry.

Ik hou van individuen met al hun complexheid………maar ik hou niet van ‘mensen’, van ‘onder de mensen’, in de massa, waar veel volk is. Waar alles te snel gaat en iedereen zichzelf het belangrijkst vindt. Waar vaak veel geluid is dat al snel lawaai wordt.

via GIPHY

Toch, ik kom wel eens ‘onder de mensen’. Echt wel!

Zoals vandaag. Ik deed verscheidene kleine boodschappen bij verschillende kleine en grote winkels. Ik was weer ‘onder de mensen’.

Zo werd ik op straat net voor een gelijkwaardige kruising ingehaald door een dame/heer met een Renault. Van rechts kwamen wel drie auto’s die voorrang hadden. Ik kneep netjes mijn remmen in en gaf voorrang. De Renault niet. Met als gevolg 3 paar piepende remmen en 3 chauffeurs die niet blij waren.

Zo hoorde ik dat de eigenaresse van de dierenwinkel een rottweiler heeft die toevallen krijgt waarin hij niemand meer herkent. Alleen zij kan hem uit die angstige trance trekken -figuurlijk!- en dan is hij de liefste hond ter wereld. Maar in zo’n toeval zou hij wel eens iemand kunnen toetakelen en dat moest ie afgemaakt worden. Triest verhaal. Mag ik van u een tekenkoevoetje?

Zo werd ik bij Blokker geholpen door een jonge knul die zo te zien liever op een rugbyveld wilde staan en een beetje schaapachtig uit de ogen keek. Maar de nieuwe Blokkerformule houdt in dat je zoveel mogelijk ervaren personeel op straat zet en de vacatures invult met afwisselende, vaak onzekere jonge krachten. Je moet jezelf als klant manen tot geduld en begrip maar dat is niet altijd simpel als je daar staat met je flessen Glorix eucalyptus.

Zo moest ik bij Aldi een kassa kiezen en ik koos liever de langere rij dan de rij waar een man met zijn vrouw(?) in rolstoel zijn karretje stond uit te laden. Vooroordeel. Dat mensen in rolstoelen en scootmobielen de boel altijd ophouden is een vooroordeel. Ik tik mezelf op de vingers. Toch werd het vandaag weer bevestigd: de lange rij mensen ging sneller vooruit dan de korte rij met de rolstoel.

Tja, onder de mensen komen. Dat onze maatschappij nog draait is, denk ik soms, te danken aan al die andere mensen die niet onder de mensen komen. Het blijft voor mij toch een dingetje: onder de mensen komen.

Ik kom liever onder de poezen. šŸ˜‰

via GIPHY

 

ACVG

Hallo lezer die mij volgde naar het einde van deze blogpost! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Je kan hier slechts 30 dagen reageren. Daarna nog vragen of opmerkingen? Klik op Contact!
ACVG

Latest posts by ACVG (see all)