Verwoest leefklimaat in Groningen

“Aardbevingen, veroorzaakt door gaswinning, hebben het leefklimaat in de provincie Groningen voor een groot deel verwoest.”

Ik ril telkens ik die woorden lees. Ik zit in die grotendeels verwoeste provincie en kijk met lege ogen om me heen naar de vervallen boerderijen, kale velden en door god en zijn kippen verlaten dorpen. Terwijl ik uit het raam kijk, pikt de wind op en zwiept het dorre grauwe zand de lucht in. Tumble weeds rollen door de grotendeels verlaten stad en in de verte huilt een troep verlaten honden. Ooit iemands huisdieren, nu uitgemergelde mormels die zich met klauw en tand staande proberen te houden.

Wie geluk heeft, heeft nog een bron op eigen land kunnen vinden. De rest van Groningen dat ooit zo mooi was, wordt dooraderd met droge kreken en verzakte beken. Het leefklimaat is grotendeels verwoest in provincie Groningen. Kanalen die ooit de levensaderen waren van Groningen meanderen modderig door het desolate landschap.

WAT EEN BULLSHIT!

Mijn Ee mag graag zeggen dat overdrijven ook een vak is, als ik mijn fantasie ergens op loslaat. Maar de schrijver van die ene zin overstijgt mijn overdrijvingskunst ruim.

Aardbevingen, veroorzaakt door gaswinning, hebben het leefklimaat verwoest?  Verwoest? Vind je het vreemd dat de meeste mensen hier apocalyptische beelden bij krijgen?

Een verwoest leefklimaat associeer ik -en geloof me, ook vele anderen!- met Tsjernobyl waar mens en dier tientallen jaren geen voet konden zetten zonder te sterven, ter plekke, pijnlijk. Het leefklimaat van 2600 vierkante km was verwoest. Weinig leven was nog mogelijk door het ongeluk met de kernreactor. Radioactiviteit verwoestte het leefklimaat.

Hier in Groningen lijden mensen maar voor verwoesting moet je veel fantasie hebben.

Aardbevingen, veroorzaakt door gaswinning, hebben het leefklimaat in de provincie Groningen verwoest? In de provincie Groningen?

Hier een kaartje van de provincie Groningen met de schadegebieden. De mensen in het rode gebied zien hun leven letterlijk scheuren. De mensen in het oranje gebied lopen ook met dichtgeknepen bilnaad en boze kop door de straat. De mensen in het gele gebied zijn niet elke dag even blij met de situatie. En dan ligt daar nog een enorm groen gebied rond waar de provincie Groningen een prachtig leefklimaat heeft. Frisse lucht en weidse uitzichten, graan in de velden, koeien in de wei, klagen over te hoge WOZ en roddelen over de nieuwe camper van de buren.

 

Ik vraag me oprecht af hoeveel van die 100.000 mensen met schade eigenlijk hun leven in Groningen als “een groot deel verwoest” beschouwen. Een scheur in je huis is niet leuk. Ons huis heeft ook 2 aanzienlijke scheuren (niet door gasbevingen trouwens maar door sloopbevingen veroorzaakt door OZMI) maar ons leefklimaat is daardoor voor geen millimeter ‘verwoest’.

Kijk, ik ben een Zuid-Limburger geadopteerd door de provincie Groningen.

Ik mis de Limburgse bossen maar geniet van al het moois dat Groningen te bieden heeft. Ee en ik zitten op zomerse dagen wel vaker in de auto, gewoon toeren door het Gronigner land. Ja, ook door het rode aardbevingsgebied waar “het leefklimaat grotendeels verwoest is”. Zo erg verwoest dat er braderieën worden gehouden, feestjes voor de jeugd, huwelijken zich voltrekken en geboortes gevierd worden met ooievaars door het raam.

Ik ben geen Haags onmens! Ik begrijp de frustraties van de mensen met gescheurde huizen heus wel!

Dat je gezondheid er met je huis aangaat? Mens, ik hoor je! Ik ben het niet eens met alle punten op de petitie maar ik heb getekend, voor jullie. En ik heb meerdere malen gedeeld omdat ik wil dat nog meer mensen tekenen. De NAM én de regering moeten schuld bekennen en met oplossingen over de brug komen. Niet over 10 jaar na vrolijk kapot procederen maar nu!

Maar niet ten koste van dit soort dwaze uitspraken die mijn geadopteerde provincie in een apocalyptisch daglicht stellen. Zullen we dat afspreken?

En als u me nu excuseert, ik moet nog hout sprokkelen voor de haard. Tumble weeds branden te snel en de hongerige honden worden na het donker brutaler. Ik wil graag een muizenstoofpotje met bloembollen bereiden want Suzanne zonder wiens hulp ik deze blogpost niet had geschreven, waagt lijf en leden om vanuit het groene zuiden naar mijn grotendeels verwoest provincie te reizen. We eten in de kelder vanavond. Er wordt via de radio een zandstorm aangekondigd.

Onderstaande foto’s zijn genomen de eerste week van september 2016. Het verwoeste leefklimaat staart je tegemoet. Niet geschikt voor gevoelige zieltjes dus.

ACVG

ACVG

Hallo lezer die mij volgde naar het einde van deze blogpost! Ik ben benieuwd wat je ervan vindt. Je kan hier slechts 30 dagen reageren. Daarna nog vragen of opmerkingen? Klik op Contact!
ACVG

Latest posts by ACVG (see all)